Likha ni: Jun-Jun
Sapagkat dinamiko ang wika, kaya’t patuloy itong umuunlad. Ito man ay wikang karaniwan o wikang akademiko. Hindi ito labanan ng dalawang wika, bagkus ito’y pagpapakilala na dalawa o higit pa ang imahe ng wika partikular na ng wikang Filipino. Maaaring gamitin ito sa lahat ng paraan ng ating pakikipagtalastasan – pasalita man o pasulat. Patunay ito na malaya ang wika at malaya natin itong magamit.
Tunay na ang wikang karaniwan ay yaong wikang ginagamit ng mga tao upang sila’y higit at mabilis na magkaunawaan. Sa pasalitang anyo kasi, kadalasang hindi na natin tinitingnan ang gramatikal na pamamaraan nito. Bumabatay na lamang tayo sa kung paano natin maipararating ang ating sasabihin sa mas madaling pamamaraan ng pagkakaunawaan. Patunay dito ang halimbawang ibinigay sa artikulo ni Adaya patungkol sa pag-uusap ng drayber at pasahero.
Totoo na naipapahayag natin ng mas madali at maayos ang ating mga nais sabihin kapag ang wikang gagamitin natin ay likas sa ating dila. Mas komportable tayong magsalita at mas madali tayong mauunawaan ng ating kausap basta’t kabilang siya sa tinatawag na speech community. Ang paggamit ng wikang karaniwan ay paggamit din ng wikang kinalakihan at nakasanayan na. Kadalasan ito ay mga salitang popular. Ating ginagamit upang agad na maunawaan.
Sa wikang akademiko naman, ayon kay Adaya ginagamit ang wika sa mas mataas na antas. Ibig sabihin, mayroong mga batas at alituntunin ang paggamit ng wika upang maging istandard. Pumapasok na rito ang gramatikal na pamamaraan o ang pagkilatis ng istruktura ng mga salitang gagamitin sa diskurso. Ayon pa kay Adaya, kung ang wikang karaniwan ay walang malay o unconcious ang tao sa paggamit ng wika dahil mas iniisip nito ang paraan ng pagkakaunawaan, malayo ito sa wikang akademiko na ang mga tao ay may malay o concious. Ito’y dahil isinasaisip ng tao ang istruktura ng wikang kanyang gagamitin sa pakikipagkomunika nito sa speech community.
Sa imahe naman ng Filipino bilang wikang akademiko, tunay na nagagamit na ito upang mas mapataas pa ang kalidad ng edukasyon sa bansa hindi lamang sa mababa at mataas na paaralan pati na rin sa kolehiyo. Pinatunayan ito nina Prop. Nocon, Stephen Walter at Diane Dekker, at Bro. Gonzales na nagbigay ng kanilang pruweba na mataas na ang pagtingin ng marami sa atin sa Filipino bilang midyum ng ppagtuturo sa akademya.
Nakikita natin na ang Filipino ay hindi na lamang pangkaraniwang wika ng nga Pilipino anuman ang estado nito sa buhay kundi pumapasok na rin sa mundo ng akademya upang maging kapantay na ng wikang Ingles bilang wikang akademiko.
Pagdating naman sa rehistro ng wika, nagkakaroon nito upang magkaunawaan ang mga raong nasa iisang pangkat – minsan batay sa akademya o propesyon. Dahil dito kaya’t nagkakaroon ng Jargon na tumutukoy sa bokabularyo ng iisang partikular na pangkat ng tao. Tunay na gumagamit ng code ang bawat tao sa pakikipagtalastasan dahil ayon kay Adaya, magkakaiba ang persepsiyon ng mga tao sa bawat bagay.
Sa kabuuan, malaya nating magamit ang wikang taglay natin. Mapa-pangkaraniwan man ito o pang-akademiko, o batay man ito sa pagkakaroon natin ng rehistro pagdating sa wika. Ang pinakamahalaga, magamit at mapaunlad natin ito sa ating sariling pamamaraan. Isipin natin na ang wikang ginagamit natin sa araw-araw ay wika ng intelektwalisasyon. Kung saang wika tayo mas bihasa at kung saan tayo mas magkakaunawaan ay ang wikang magpapataas at magpapaunlad ng ating intelektwalidad.
#AkoSiJunJun
