FILIPINOISMO (Filipinoism): Ang Kahalagahan ng Asignaturang Filipino

Likha ni: Jun-Jun

FILIPINO.
Minsan wika o tao ...
Pero madalas subject.

"Filipino lang naman yan! Puro kwento lang naman dyan saka sulat-sulat!" Maririnig sa mga estudyante kapag Filipino na ang paksa nila sa mga umpukan. Hindi ko alam kung pagmamaliit ba ito sa asignaturang salamin ng kanilang identidad o sadyang ayaw lang nila sa isang sabdyek sa paaralan na kung tutuusi'y hindi naman nagmula sa mata ng mga banyaga. Isang subject na ating-atin. Asignaturang kinasasangkapan ng pagkatao ng bawat Pilipino.

Ngunit ...

ANO BA ANG ASIGNATURANG FILIPINO?

Matagal nang nakalinya sa kurikulum sa akademiya ang asignaturang Filipino. At matagal na ring pinag-aaralan ng mga mag-aaral sa buong bansa. Sa katunayan, isa ito sa limang major subjects sa lahat ng paaralan, kasama ang English, Mathematics, Science, at Makabayan. Pinag-aaralan ito mula primarya, elementarya, sekondarya, at kahit pa sa kolehiyo. Ganito ang Filipino bilang subject sa mga eskwelahan.

Pero ano nga ba ang Filipino? Bilang isang asignatura, salamin ito ng kung sino tayo, at kung ano tayo. Kung kahulugan naman nito, ang asignaturang Filipino ay pag-aaral nang paggamit ng identidad. Identidad na binubuo ng tatlong salik: (1) Wika; (2) Kultura; at (3) Panitikan.

Kung sinasabi ng mga guro natin sa Kasaysayan o History, o kilala bilang Social Studies, na kaya natin pinag-aaralan ang Kasaysayan ay para mahanap natin ang ating identidad, mahanap natin ang ating pagkatao o ating pinagmulan. Ngayon, ang Filipino, pinag-aaralan natin upang gamitin naman ang nahanap nating identidad. Anong silbi nang nahanap nating identidad kung hindi naman natin ito gagamitin at pakikinabangan? Iyon ang tanong.

Totoo nga't puro kwento at sulat ang madalas na mga gawain sa sabdyek na Filipino. Ngunit, hindi lang doon natatapos iyon. Dahil siksik, liglig, at umaapaw ang mga aktibidades sa asignaturang ito mula Wika, Kultura, at Panitikan. Mas nahahasa ang kasanayan ng mga mag-aaral sa pakikinig, pagsasalita, pagbasa, pagsulat, at panonood. Ito marahil ang kaiba ng Filipino sa ibang mga sabdyek. Ito rin marahil ang maipagmamalaki ng mga nagtuturo ng Filipino.

Ngayon ...

BAKIT BA NATIN PINAG-AARALAN ANG ASIGNATURANG FILIPINO?

Gaya nga na ito'y salamin ng pagkatao natin bilang Pilipino. Pinag-aaralan natin ito upang hindi malimutan at lalo pang mapayaman ang ating identidad. Lalo na sa panahon ngayon na unti-unti nang nilalamon ng kolonyalismo ang utak ng ilan sa atin. Marami sa atin, ang mata'y nakapako na sa kultura ng mga dayuhan. Marami na ang nagiging banyaga sa sarili nating bansa. Kaya't ang Filipino ay tanging sandata upang mas mapreserba pa kung sino tayo, at ano tayo.

Hindi "LANG" at hindi "nila-LANG" ang Filipino. Hindi lang dahil puro kwento at sulat-sulat lang ang laman nito, ipagwawalang-bahala na lang natin ito at mamaliitin. Dahil kung sino man tayo ngayon at ano man tayo ngayon, maiintindihan natin ang sagot sa pamamagitan ng sabdyek na Filipino.

Kung paanong kumanta ang Ibong Adarna at magkatuluyan sina Florante at Laura, ito ngayon ang nagiging lunsaran ng mga ipinaglalaban ni Rizal sa kanyang Noli at El Fili. Lahat ay dahil sa Filipino, sa wika, sa kultura, at sa panitikan ng lahat ng Pilipino.

Sa totoo lang, hindi naman nakakabagot o 'boring' ang asignaturang Filipino. Nakasalalay kasi ito sa mga nagtuturo. Sa mismong guro. Kung paano ito ituturo, nakadepende rito kung magiging masaya o boring ang sabdyek na Filipino.

Ika nga, walang boring na subject. Meron lang ... boring na teacher.

Panghuli ...

ANG PUNTO DE BISTA NG MAESTRO:

"Sa panahong ito na mas namamayani ang kampanya para sa internasyonalisasyon, tila hindi na nabibigyang-pansin ang kani-kaniyang identidad (wika, kultura, at panitikan) ng mga bansa na lunsaran ng mga tao nito. Ito'y dahil sa paniniwalang mayroon nang iisang pamantayan ngayon sa buong daigdig. Ngunit kung iisipin, ito'y nakapadron at nagbibigay-pugay lamang sa mga mauunlad na bansa. Sa huli, panalo sila't talo ang maliliit na lahing tulad natin."