"Never Again", ito ang sigaw ng mga anti-Marcos na karamihan ay biktima ng Martial Law noon pang dekada '70. Malaking katanungan kasi ngayon kung nararapat bang ilibing sa Libingan ng mga Bayani si dating Pangulong Ferdinand Marcos.
Marahil ay marami pa ring loyalista ang dating diktador na itinuturing na bayani ang dating pangulo, dahil muntik pa ngang manalo ni Bongbong noong nakaraang eleksyon at makabalik sa kapangyarihan.
Pero pwede rin naman, sa totoo lang, maraming nagawa si Makoy para sa bansa sa dalawampung taon niya sa puwesto noon.
Hindi ba't naging pangalawa ang Pilipinas noon sa Japan pagdating sa pagproprodyus ng bigas? Naipatayo rin ni Imelda ang iba't ibang mga imprastraktura na nagpaganda pa lalo sa kalakhang Maynila.
Tumaas din ang literacy rate ng mga Pilipino dahil sa ganda ng kalidad ng edukasyon noon. Maganda rin ang imahe ng bansa sa panahong iyon sa mga foreign investors.
Pati ang pagsasaka't irigasyon ay maunlad noon. May displina ang lahat ng mamamayan noong rehimeng Marcos.
Pero sa kabila noon, mahigit 70 libo naman ang ipinakulong, 30 libo ang pinatay, tinorture, o basta na lang nawala na tinawag pa nga noon bilang Desaparesidos. Ang sanhin nito, ang batas militar ng pamahalaan.
At hindi ba, 20 bilyon dolyar na utang ang iniwan sa atin ng gobyernong Marcos na binabayaran at babayaran pa rin kahit ng mga anak at apo natin.
Hindi ba't nagsimula sa panahon niya ang katiwalian sa gobyerno mula sa pinakamataas na puwesto pababa at lumaganap pang lalo ang croniyism? Dahil din sa kanya, kaya nagsimulang bumuo ng mga alyansa ang mga rebelde nating kapatid sa katimugan ng bansa at naging aktibista ang mga kabataang estudyante.
Nabusalan sa bibig ang media at nawala ang Press Freedom. Maging mga kabalan sa politika ay pinatahimik. Mabuti nga't wala pa noong social media dahil paniguradong mahihirapan ang gobyernong Marcos na alisin ang Freedom of Speech at Expression sa mga Pilipino.
Anuman ang mangyari sa balitaktakan ng marami kung talaga nga bang bayani si Marcos, wala namang mananalo. Pare-pareho lang tayong pinagtatawanan ngayon ni Makoy kung saan man siya naroroon.
Ang mahalaga, huwag sanang makalimutan ang mga tunay na bayani ng kasaysayan na nagtaas ng kamao para sa demokrasyang tinatamasa natin ngayon upang hindi na rin maulit ang kadiliman ng nakaraan kailanman.
(P.S. Hindi ako bayaran at hindi ako kampon ng dilawan. Ako at ang aking mga ninuno ay biktima lamang)
No comments:
Post a Comment